مننژیت چیست؟

مننژیت چیست؟

 

مننژیت التهاب مننژهاست. مننژها سه غشایی هستند که مغز و نخاع را می پوشانند. مننژیت زمانی رخ می دهد که مایع احاطه کننده مننژها شروع به عفونت می کند. شایع ترین دلیل این بیماری، عفونت های باکتریایی و ویروسی است. سایر علل عبارتند از:

– سرطان
– تحریک شیمیایی
– قارچ ها
– حساسیت به داروها

مننژیت باکتریایی و ویروسی مسری است. این بیماری ها ممکن است از طریق سرفه، عطسه یا تماس نزدیک به سایر افراد منتقل شوند.

 

نشانه های مننژیت چیست؟

نشانه های مننژیت باکتریایی و ویروسی در ابتدای کار شبیه هم است. با اینحال نشانه های مننژیت باکتریایی بسیار حادتر و جدی تر است. همچنین نشانه ها به سن افراد نیز بستگی دارد.

 

نشانه های مننژیت ویروسی

مننژیت ویروسی در نوزادان ممکن است در برگیرنده موارد زیر باشد:

– کاهش اشتها
– تحریک پذیری
– بی خوابی
– تب

در بزرگسالان این نشانه ها عبارتند از:

– سردرد
– تب
– گردن سفت
– تشنج
– حساسیت به نور روشن
– بی خوابی
– حالت تهوع
– کاهش اشتها

 

نشانه های مننژیت باکتریایی

این نوع مننژیت به طور ناگهانی توسعه پیدا می کند. این نشانه ها عبارتند از :

– وضعیت تغییر یافته روحی
– حالت تهوع
– استفراغ
– حساسیت به نور
– تحریک پذیری
– سردرد
– تب
– سفتی گردن

اگر این نشانه ها را تجربه کردید حتما با یک پزشک مشورت کنید. مننژیت باکتریایی می تواند کشنده باشد.

 

عوارض ناشی از مننژیت چیست؟

این عوارض در برگیرنده موارد زیر خواهد بود:

– تشنج
– از دست دادن شنوایی
– آسیب به مغز
– هیدروسفالی
– تجمع مایع بین مغز و جمجمه

 

نشانه های مننژیت ویروسی

فاکتورهای خطر برای مننژیت چه چیزی است؟

موارد زیر برخی از فاکتورهای خطر مننژیت را نشان می دهد:

سیستم ایمنی ضعیف:

افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند بیشتر در معرض خطر هستند. این موضوع در برگیرنده عفونت هایی است که باعث ایجاد مننژیت می شود. اختلالات خاص و درمان ها می توانند سیستم ایمنی شما را ضعیف تر سازند. این موارد عبارتند از:

– HIV
– ایدز
– اختلالات خودایمنی
– پیوند اندام ها
– شیمی درمانی

زندگی در جامعه:

مننژیت به راحتی در جوامعی که زندگی افراد به هم نزدیک است منتشر می شود.زندگی کردن در فضاهای کوچک می تواند این خطر را افزایش دهد.

بارداری:

زنان باردار بیشتر در معرض بیماری ناشی از باکتری لیستریا قرار دارند. این عفونت می تواند به کودک نیز منتقل شود

سن:

همه سنین در معرض ابتلا به مننژیت هستند. با اینحال برخی از گروه های سنی خاص بیشتر در معرض خطر این بیماری قرار دارند. کودکان زیر 5 سال بیشتر در معرض مننژیت های ویروسی هستند. نوزادان بیشتر در معرض مننژیت باکتریایی هستند.

کار با حیوانات:

کارگران مزرعه و سایر افرادی که با حیوانات کار می کنند نیز در معرض عفونت لیستریا هستند.

 

مننژیت چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص مننژیت با بررسی سابقه فرد و معاینه آغاز می شود. در طول معاینه جسمی پزشک ممکن است به دنبال موارد زیر باشد:

-تب
– افزایش ضربان قلب
– سفتی گردن
– هوشیاری کاهش یافته

سایر تست هایی که می توان برای تشخیص مننژیت انجام داد در برگیرنده موارد زیر خواهد بود:

– کشت خون: در این شرایط باکتری موجود در خون شناسایی می شود. باکتری می تواند از طریق خون به مغز منتقل شود.

– شمارش کامل خون با دیفرانسیل شاخص عمومی سلامتی است. این ازمایش تعداد گلبول های سفید و قرمز را در خون شناسایی می کند. گلبول های قرمز با عفونت مبارزه می کند. این تعداد در مننژیت افزایش می یابد.

– اشعه ایکس در قفسه سینه نیز می تواند وجود عفونت قارچی یا پنومونی و سایر موارد را شناسایی کند.

– سی تی اسکن از سر نیز می تواند مشکلات مغزی را نشان دهد. باکتری ممکن است از سینوس ها به مننژها منتقل شده باشد.

 

مننژیت چگونه درمان می شود؟

درمان چنین شرایطی به علت بروز آن بستگی خواهد داشت. مننژیت باکتریایی نیازمند بستری سریع در بیمارستان است. تشخیص و درمان اولیه می تواند از اسیب به مغز و مرگ پیشگیری کند. مننژیت باکتریایی با آنتی بیوتیک درمان می شود. آنتی بیوتیک خاصی برای مننژیت باکتریایی وجود ندارد. این آنتی بیوتیک به نوع باکتری درگیر بستگی دارد.

مننژیت قارچی را می توان با داروهای ضد قارچی درمان کرد.

مننژیت ویروسی قابل درمان نیست. این بیماری خود به خود بهبود پیدا می کند. نشانه ها معمولا در عرض دو هفته ناپدید می شود. مشکلات و عوارض حاد و طولانی مدتی در مورد این نوع از مننژیت وجود ندارد.

 

چگونه می توان از مننژیت پیشگیری کرد؟

استفاده از سبک زندگی سالم از اهمیت زیادی برخوردار است. این مورد در برگیرنده موارد زیر خواهد بود:

– استراحت کافی داشتن
– سیگار نکشیدن
– اجتناب از تماس با افراد بیمار

اگر در تماس با افراد بیمار قرار گرفته اید و نشانه های ذکر شده در قسمت های قبلی مقاله را دارید حتما با یک پزشک متخصص مشورت کنید. او می تواند دلیل بروز نشانه ها را به خوبی بررسی کند و در صورت نیاز درمان را شروع نماید.

 

چه کسانی باید در برابر مننژیت واکسینه شوند؟

این 5 گروه معمولا در خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دارند و باید واکسینه شوند:

– دانشجویانی که در خوابگاه زندگی می کنند و واکسینه نشده اند

– افرادی که 11 الی 12 سال سن دارند

– دانش آموزان جدید دبیرستانی که واکسینه نشده اند

– افرادی که به کشورهای دیگر سفر می کنند

– کودکان 2 ساله یا بالاتر و آن هایی که طحال ندارند یا سیستم ایمنی شان ضعیف است.

سندرم آشرمن چیست؟ (چسبندگی داخل رحمی)

سندرم آشرمن چیست؟ (چسبندگی داخل رحمی)

 

سندرم آشرمن نوعی شرایط نادر و اکتسابی در رحم است. در زنانی که با این شرایط دست و پنجه نرم می کنند، بافت های زخمی در رحم به خاطر شکلی از تروما شکل می گیرد. در موارد شدید، کل دیواره جلویی و عقبی رحم می تواند به هم بچسبد. در موارد خفیف تر، چسبندگی می تواند در نواحی کوچک تر رحم دیده شود. چسبندگی می تواند ضخیم یا نازک باشد.

 

نشانه ها

اکثریت قریب به اتفاق زنانی که سندرم اشرمن دارند دوره قاعدگی ندارند یا اینکه دوره قاعدگیشان کمتر است. برخی از زنان در زمانی که باید قاعدگی داشته باشند درد دارند اما خونریزی را تجربه نمی کنند. این موضوع می تواند نشان دهد که فرد در حال تجربه دوره قاعدگی است اما خون نمی تواند به خاطر مسدودشدگی از رحم خارج شود. اگر دوره های قاعدگی شما نامنظم است یا اصلا وجود ندارد، این موضوع ممکن است به خاطر شرایط دیگری همچون موارد زیر باشد:

– بارداری
– استرس
– کاهش ناگهانی وزن
– چاقی
– تمرینات بیش از حد
– مصرف قرص های ضد بارداری
– یائسگی
– سندرم تخمدان پلی کیستیک

اگر دوره قاعدگی تان متوقف شد یا بسیار نامنظم بود با یک پزشک مشورت کنید.

 

سندرم آشرمن چگونه بر روی باروری اثر می گذارد؟

برخی از زنانی که با این شرایط دست و پنجه نرم می کنند نمی توانند باردار شوند یا سقط جنین مکرر دارند . اگر سندرم اشرمن در فردی وجود داشته باشد باز هم احتمال بارداری وجود دارد اما چسبندگی در رحم می تواند توسعه جنین را به خطر بیندازد. خطر سقط جنین و تولد نارس نوازد نیز در این شرایط افزایش پیدا می کند. سندرم اشرمن خطر خونریزی بیش از حد در طول بارداری را هم افزایش می دهد.

پزشک باید به طور دقیق نشانه های شما را بررسی کند تا مطمئن شود سندرم آشرمن دارید. می توان این بیماری را با جراحی درمان کرد. این جراحی معمولا شانس باروری را افزایش می دهد. پزشک توصیه می کند یکسال بعد از جراحی بیمار منتظر بماند و سپس سعی در بارداری داشته باشد.

 

علل بروز سندرم آشرمن

بر اساس گفته های متخصصان، حدود 90 درص از همه موارد سندرم آشرمن به دنبال فرآیند دیلاتاسیون و کورتاژ رخ می دهد. این فرایند برای تکمیل کردن سقط جنین ناقص انجام می شود. برخی از اوقات چسبندگی ممکن است نتیجه جراحی های لگنی همچون جراحی سزارین یا از بین بردن فیبروئید و پلیپ باشد.

 

تشخیص

اگر پزشک به وجود سندرم آشرمن مشکوک شود، معمولا آزمایش خون می گیرد تا وجود سایر شرایطی که باعث ایجاد نشانه های مشابه می شود را شناسایی کند. او ممکن است از سونوگرافی برای بررسی ضخامت دیواره رحم و فولیکول ها استفاده نماید. هیسترسکوپی بهترین روش برای تشخیص این سندرم است. در طول این فرآیند، پزشک دهانه رحم را باد می کند و هیسترسکوپ را در آن می گذارد. این وسیله شبیه تلسکوپ کوچکی است. پزشک از این روش برای بررسی رحم و وجود زخم بهره می برد. پزشک ممکن است HSG را نیز پیشنهاد کند. این روش برای کمک به پزشک برای بررسی شرایط رحم و لوله های فالوپ مورد استفاده قرار می گیرد. در طول این فرایند، رنگ مخصوصی به رحم تزریق می شود و شناسایی مشکلات موجود در رحم را اسانتر می سازد. اگر شرایط زیر را دارید قبل از انجام این تست ها با پزشک خود مشورت نمایید:

– قبلا جراحی رحم داشته اید و قاعدگی های شما نامنظم شده یا متوقف گشته است

– سقط جنین مکرر را تجربه می کنید

– در بارداری مشکل دارید

 

سندرم آشرمن

درمان

سندرم آشرمن را می توان به کمک جراحی درمان کرد. در این شرایط ابزارهای جراحی کوچکی به انتهای هیسترسکوپ وصل می شود و برای از بین بردن چسبندگی ها مورد استفاده قرار می گیرد. این فرایند همیشه تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. بعد از این عمل به فرد آنتی بیوتیک داده می شود تا از بروز عفونت پیشگیری شود و از قرص استروژن برای بهبود کیفیت دیواره رحم استفاده می گردد. سپس هیسترسکوپی تکرار می شود تا اطمینان حاصل گردد جراحی موفقیت آمیز بوده است. ممکن است این چسبندگی ها دوباره عود کند. پس پزشک توصیه می کند قبل از بارداری یکسال منتظر بمانید تا مطمئن شوید چنین شرایطی رخ نمی دهد. اگر قصد بارداری ندارید و دردی را حس نمی کنید، ممکن است به درمان نیازی نداشته باشید.

 

پیشگیری

بهترین روش برای پیشگیری از بروز سندرم اشرمن، اجتناب از فرآیند دی اند سی است. در بیشتر موارد، می توان از سایر موارد برای بهبود سقط جنین ناقص استفاده کرد. اگر دی اند سی لازم بود، جراح می تواند از سونوگرافی برای هدایت جراحی استفاده کند و خطر آسیب به رحم را کمتر نماید.

 

نتیجه گیری

سندرم اشرمن در برخی از موارد بارداری را غیر ممکن می سازد و ممکن است در برخی از افراد این فرایند را دشوارتر سازد. این بیماری می تواند خطر عوارض حاد را در طول بارداری افزایش دهد. چنین شرایطی اغلب قابل پیشگیری و قابل درمان است. اگر سندرم اشرمن دارید و باروری تان بازیابی نمی شود سعی کنید از گروه های حمایتی کمک بگیرید. برای افرادی که بچه می خواهند اما قادر به بارداری نیستند گزینه هایی وجود دارد. اگر مشکلی داشتید و دردی را تجربه کردید حتما با یک پزشک متخصص مشورت کنید. او می تواند به کمک تست ها و ازمایش های موجود شرایط شما را شناسایی کند و بهترین روش درمانی را انتخاب نماید.

رژیم غذایی مرتبط با کولیت اولسراتیو

رژیم غذایی مرتبط با کولیت اولسراتیو

 

کولیت اولسراتیو بیماری التهابی روده است که باعث ایجاد التهاب طولانی مدت و نشانه های زخم در سیستم گوارش می شود. این بیماری داخلی ترین لایه روده بزرگ و رکتوم را تحت تاثیر خود قرار می دهد.

 

درمان های طبیعی برای کولیت اولسراتیو

درمان های معمول کولیت اولسراتیو معمولا در برگیرنده استفاده از دارو یا جراحی است. داروهای ضد التهابی معمولا اولین مرحله برای درمان خواهد بود. اگرچه این داروها می توانند در کاهش نشانه های کولیت اولسراتیو مفید باشند اما عوارض جانبی نیز خواهند داشت. در موارد حاد و شدید، می توان از جراحی برای از بین بردن کولیت اولسراتیو استفاده کرد اما این گزینه معمولا در برگیرنده برداشتن کل روده و رکتوم است. برای درمان طبیعی این بیماری باید بدانید که رژیم غذایی درمان کننده جزو اصول بنیادین است. برخی از محرک های غذایی می تواند پاسخ سیستم ایمنی و التهاب را در سیستم گوارش بدتر کنند. این غذاها باید شناسایی گردند و از رژیم غذایی حذف شوند. برخی از غذاهای مشکل ساز در برگیرنده محصولات لبنی، غذاهای ادویه دار و شکر تصفیه شده هستند. برای کاهش التهاب و کمک به جذب مواد مغذی، غذاهای مفیدی همچون امگا3 و پروبیوتیک وجود دارد.
تمرینات ورزشی نیز جزو فاکتورهای مهم در درمان این بیماری است زیرا مزایای ورزش بسیار زیاد است. تمرینات ورزشی متوسط تا شدید می توانند استرس که ریشه بیماری های التهابی است را از بین ببرند.

 

غذاهایی که کولیت اولسراتیو را بدتر می کنند

برخی از غذاها هستند که باعث بروز التهاب و بدتر شدن این بیماری می شوند. این موضوع از فردی به فرد دیگر متفاوت است. برای برخی از افراد، فیبر می تواند ازاردهنده باشند زیرا هضم آن ها دشوارتر است. حذف مواد غذایی حاوی فیبر همچون آجیل ها، دانه ها، غلات کامل و میوه و سبزیجات خام می تواند در برخی از شرایط مفید باشد. اگرچه این موضوع به افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو کمک می کند درد، گرفتگی و سایر نشانه های موجود را کمتر کنند اما التهاب را کاهش نمی دهد. افرادی که با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند ممکن است با این غذاها و نوشیدنی ها مشکل داشته باشند:

– الکل
– کافئین
– نوشیدنی های کربناته
– محصولات لبنی
– میوه و سبزیجات خام
– حبوبات، بقولات
– میوه های خشک شده
– غذاهایی که گوگرد و سولفات دارند
– غذاهایی که فیبر بالایی دارند
– گوشت
– آجیل و کره آجیل
– شکر تصفیه شده
– غذاهای ادویه دار

 

درمان های طبیعی برای کولیت اولسراتیو

غذاهایی که می توانند کولیت اولسراتیو را درمان کنند

اسید چرب امگا3:

مطالعات مختلف نشان می دهد این اسید چرب می تواند با التهاب مبارزه کند. این ماده برخی از مواد شیمیایی خاص در بدن را مسدود می سازد. مزایای روغن ماهی بسیار زیاد است. یکی از مطالعات نشان می دهد افرادی که از اسید چرب امگا3 به عنوان بخشی از درمان کولیت اولسراتیو خود استفاده می کنند موفقیت بیشتری در درمان خواهند داشت.

پروبیوتیک ها:

پروبیوتیک ها باکتری هایی هستند که در سیستم گوارش زندگی می کنند و از توانایی بدن برای جذب مواد مغذی و مبارزه با عفونت پشتیبانی می کنند. جمعیت پروبیوتیک ممکن است به خاطر باکتری های بد، مخمر و قارچ کمتر شود. این ها همچنین آنزیم هایی ایجاد می کنند که باکتری های بد را از بین می برد. پروبیوتیک می تواند قدرت سیستم ایمنی را بهبود ببخشد و عملکرد گوارش را بهتر کند. سعی کنید از پروبیوتیک ها و مواد تخمیر شده همچون کفیر استفاده کنید.

غذاهای غنی از آهن:

بزرگترین نشانه کولیت اولسراتیو کم خونی است . این موضوع زمانی رخ می دهد که بدن گلبول قرمز کافی در خود ندارد. آهن علاوه بر اینکه می تواند از بروز کم خونی پیشگیری کند بلکه ماده مغذی مورد نیاز برای حفظ سلامتی و انرژی است. کمبود آهن می تواند بدین معنا باشد که بدن قادر به تولید گلبول قرمز کافی حمل کننده اکسیژن نیست و در انتقال اکسیژن به سایر قسمت های بدن با چالش مواجه است. غذاهای غنی از آهن در برگیرنده جگر، گوشت، لوبیای سیاه و زرده تخم مرغ است.

غذاهای غنی از فولات:

فولات نیز یکی از ویتامین های مهم برای افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو است زیرا به بدن کمک می کند سلول های جدید بسازد. کمبود فولات در بدن باعث کم خونی، عملکرد ضعیف سیستم ایمنی و هضم ضعیف می شود.شما می توانید از غذاهایی همچون عدس، آووکادو و چغندر و بروکلی استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید که این غذاها زمانی که به صورت خام مصرف می شوند هضم دشواری دارند پس اگر نشانه هایتان بدتر شد آن را بخارپز کنید.

زردچوبه:

یکی از قدرتمندترین جنبه های زردچوبه توانایی آن برای کنترل التهاب است. این گزینه یکی از موثرترین ترکیبات ضد التهابی در جهان است. افرادی که مشکلات شکمی و گوارشی دارند ممکن است نتوانند از داروها استفاده کنند. کورکومین موجود در زردچوبه می تواند بیماری التهابی روده را مدیریت کند. بهترین روش برای استفاده از زردچوبه در رژیم غذایی نوشیدن چای آن است.

 

مکمل های مفید برای درمان کولیت اولسراتیو

– کلسیم: قدرت استخوان ها را بهبود می بخشد و باعث ترشح هورمون های مفید می شود

– ویتامین دی: با بیماری های خودایمنی مبارزه می کند و باعث سلامت استخوان ها می شود

– مولتی ویتامین ها: شما را مطمئن می سازد که ویتامین ها و مواد معدنی ضروری را دریافت می کنید

– پروبیوتیک ها: باکتری های خوبی را بدن فراهم می کند، التهاب را کاهش می دهد و پاسخ های سیستم ایمنی را کمتر می کند

– روغن ماهی: با التهاب مبارزه می کند و برخی از مواد شیمیایی خاص را مسدود می سازد.

چگونه گرسنگی خود را کنترل کنیم؟

چگونه گرسنگی خود را کنترل کنیم؟

 

همیشه احساس گرسنگی می کنید؟ خوردن مواد غذایی هم شما را سیر نمی کند؟ شما می توانید گرسنگی خود را کنترل کنید به خصوص اگر عادت های خوردن خود را تغییر دهید. کنترل گرسنگی بهترین روش برای کاهش وزن و پیشگیری از بیماری های قلبی، دیابت،پرفشاری خون و اختلالات متابولیکی است. با اینحال این موضوع به این معنی نیست که به خودتان گرسنگی بدهید. در این مقاله قصد داریم روش هایی را برای کنترل گرسنگی بیان کنیم.

 

بدن خود را بشناسید:

مراقب بدن خود باشید. اینجا تنها جایی است که باید بر روی آن تمرکز داشته باشید. برای انجام اینکار، اولین گام شناخت بدن خودتان است. با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید آلرژی، بیماری ارثی یا مشکل هورمونی دارید یا خیر. محرک هایی که باعث ایجاد حس گرسنگی در شما می شود را پیگیری کنید. این محرک می تواند بو، نوسانات خلق و خو، اضطراب و سایر موارد باشد. هرچقدر درکتان از بدن بیشتر باشد، بهتر گرسنگی خود را کنترل خواهید کرد.

 

تنها آرزو کافی نیست ، برای خودتان هدف داشته باشید:

شما نمی توانید بنشینید و آرزوی کاهش وزن یا کاهش حس گرسنگی را داشته باشید. باید خودتان نیز دست به کار شوید. برنامه ای برای خود ایجاد نمایید. آرزوهای خود را در سه الی چهار خط بنویسید و ببینید چگونه می توانید جلوی خوردن اضافی را بگیرید. برای خودتان یک بازه زمانی برای رسیدن به اهداف تعیین کنید تا مطمئن شوید در این بازه زمانی به هر آنچه که می خواهید می رسید.

 

روز خود را با افکار مثبت آغاز کنید:

روز خود را با افکار مثبت آغاز کنید

آغاز روز با افکار و احساس مثبت باعث ایجاد انرژی و خلاقیت می شود. زمانی که از خواب بیدار می شوید با صدای بلند جملات مثبت را تکرار کنید.

 

صبحانه را فراموش نکنید:

اولین وعده غذایی در روز از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. شما باید بعد از 6 الی 7 ساعت خواب شبانه، صبحانه سالمی برای خوردن انتخاب کنید. مطمئن شوید که پروتئین، چربی های سالم،کربوهیدرات های پیچیده را در وعده غذایی خود می گنجانید تا بتوانید برای مدت زمان طولانی تری سیر بمانید.

 

قهوه یا چای؟

قهوه یا چای

شما می توانید یک فنجان چای سبز یا قهوه سیاه میل کنید. هم چای سبز و هم قهوه سیاه می توانند انرژی خوبی برای بدن تامین کنند و سرکوب کننده اشتها هستند. در صبحانه یک فنجان چای سبز یا قهوه بخورید. در این شرایط اشتهای شما سرکوب می شود و آنتی اکسیدان های موجود در چای سبز می توانند به پاکسازی بدن کمک کنند.

 

پروتئین جلوی گرسنگی بیش از حد را می گیرد:

قبلا در مورد مصرف پروتئین در وعده غذایی صبحانه صحبت کردیم. در حقیقت شما باید پروتئین را در هر وعده و میان وعده ای مصرف کنید. پروتئین هضم دشواری دارد و شما را برای مدت زمان طولانی سیر نگه می دهد و باعث افزایش سریع قند خون نمی شود. علاوه بر این، پروتئین به شما کمک می کند عضلات بیشتری در بدن داشته باشید و نرخ متابولیک خود را افزایش دهید. سینه مرغ، ماهی، توفو، حبوبات، بقولات ، آجیل ها و دانه ها را مصرف کنید.

 

فیبرهای رژیمی غذایی باعث سیر شدن شما می شوند:

فیبرهای رژیمی غذایی کربوهیدرات های پیچیده ای هستند که توسط انسان ها غیر قابل هضم اند. این مواد لایه ژل مانندی را در روده ایجاد می کنند و جذب مواد مغذی را کندتر می کنند و مانع از افزایش سریع و ناگهانی انسولین می شوند. این فیبرها همانند ماده غذایی برای باکتری های خوب روده عمل می کنند و به هضم بهتر منجر می شوند.

 

هر دو الی سه ساعت ماده غذایی مناسبی برای خوردن پیدا کنید:

خوردن در هر دو الی سه ساعت به شما کمک می کند گرسنگی خود را بهتر و بیشتر کنترل کنید. این فاصله دو ساعته به بدن شما کمک می کند هضم و جذب راحت تری داشته باشد. وعده های غذایی کوچک را با وعده های بزرگ تر ترکیب کنید تا بتوانید هماهنگی لازم بین بدن و ذهن را ایجاد نمایید.

 

اگر گرسنه شدید آب بنوشید:

بین وعده های بزرگ و کوچک غذایی، اگر گرسنه شدید، آب بنوشید. زمانی که تشنه هستید، حس گرسنگی هم خواهید داشت و مواد غذایی جامد را بیشتر از قبل مصرف می کنید. یک لیوان آب بنوشید و کمی منتظر بمانید.

 

بشقاب خود را رنگی تر کنید:

بشقاب خود را رنگی تر کنید

بشقابی که سرشار از سبزیجات با رنگ های مختلف است می تواند جذاب تر از سایر موارد باشد. سعی کنید 5 نوع سبزی، یک منبع پروتئینی و چربی های سالم را به وعده غذایی خود اضافه کنید. غذاهای رنگی به شما کمک می کنند مواد مغذی مختلف، فیبر، پروتئین و سایر موارد را تامین نمایید.

 

غذای خود را ادویه دار و طعم دار کنید:

استفاده از طعم ها و ادویه های مختلف در مقادیر اندک به بهبود طعم ماده غذایی و سرکوب گرسنگی کمک می کند.

 

از خوردن نمک زیاد خودداری کنید:

نیازی نیست نمک را به طور کلی از رژیم غذایی خود حذف کنید. اگر توانستید آن را کمتر از قبل مصرف نمایید. نمک باعث احتقان آب در بدن می شود. زمانی که زیاد نمک می خورید حس گرسنگی هم خواهید داشت.

 

اسید چرب امگا3 را فراموش نکنید:

این اسیدهای چرب چند غیر اشباع در ماهی، آجیل ها، روغن ها و دانه ها یافت می شود. اسید چرب امگا3 می تواند التهاب موجود در بدن را کاهش دهد و افزایش وزن مرتبط با التهاب را کمتر نماید. در این شرایط متابولیسم بهبود می یابد و از بروز گرسنگی پیشگیری می شود.

 

از خوردن مواد غذایی ناسالم پرهیز کنید:

تنقلات ناسالم می تواند باعث ایجاد مشکلات زیادی در بدن شود. پس همین امروز خوردن آن را کنار بگذارید. طعم شیرین و پرنمک این مواد باعث می شود دوباره به سراغشان بروید و این موضوع برای تحریک مغز بسیار خطرناک است و باعث می شود مواد غذایی ناسالمی در طول روز مصرف نمایید.

 

از زنجبیل استفاده کنید:

زنجبیل می تواند باعث کاهش وزن شود. این موضوع به خاطر مواد شیمیایی گیاهی در آن است که اشتها را سرکوب می کند، سموم را از بدن می زداید و باعث بهبود هضم می شود. اگر گرسنه بودید کمی زنجبیل بخورید.

 

پروبیوتیک ها را فراموش نکنید:

پروبیوتیک ها را فراموش نکنید

سلامت بد روده می تواند به مشکلات متعددی منجر شود. اگر از سوء هاضمه، نفخ یا یبوست رنج می برید، از مواد حاوی پروبیوتیک استفاده کنید. باکتری های خوب در این مواد به حفظ تعادل باکتری در روده کمک می کند.

 

به جای شیرینی و تنقلات از شکلات تلخ استفاده کنید:

شکلات تلخ کالری اندکی دارد و باعث بهبود سلامتی می شود. زمانی که حس خوبی دارید سطح استرس کمتر می شود.

آیا سرکه سیب می تواند برای بهبود اسهال مفید باشد؟

آیا سرکه سیب می تواند برای بهبود اسهال مفید باشد؟

 

سرکه سیب به یک درمان خانگی و طبیعی برای بیماری های مختلف تبدیل شده است. حالا سوال اینجاست که ایا این ماده باعث بروز اسهال می شود یا می تواند برای درمان آن مورد استفاده قرار گیرد؟ شما می توانید از سرکه سیب برای پخت و پز استفاده کنید، آن را به عنوان قرص مصرف نمایید یا با آب ترکیب کنید و بنوشید. به خاطر خاصیت اسیدی، سرکه می تواند باعث ناراحتی شکمی یا مشکلات گوارشی در برخی از افراد شود.با اینحال بروز این شرایط در افرادی که مقادیر رقیق شده و اندکی از سرکه سیب را مصرف می کنند نادر است. تحقیقات انجام شده در مورد سرکه محدود است اما برخی از افراد بعد از مصرف آن عوارض جانبی شدیدی را تجربه می کنند. علاوه بر اسهال، ممکن است اسیب به مینای دندان و مشکلات گوارشی در افراد مبتلا به دیابت را تجربه نمایند.

 

سرکه سیب باعث بروز اسهال می شود؟

همانطور که می دانید سرکه سیب با تخمیر قند در سیب به دست می اید. فرآیند تخمیر باعث ایجاد استیک اسید می شود که بخش اصلی سرکه است و طعم اسیدی به آن می بخشد. برخی از افراد ممکن است غذاهای اسیدی و غذاهای ادویه دار را نتوانند مورد استفاده قرار دهند زیرا باعث ناراحتی شکمی، سوزش سر دل و اسهال می شود. عفونت هایی همچون مسمومیت مواد غذایی علل اصلی بروز اسهال است. آلرژی به مواد غذایی یا شرایط پزشکی خاص همچون بیماری سلیاک هم می تواند باعث ایجاد اسهال شود.

 

سرکه سیب باعث بروز اسهال می شود؟

ایا سرکه می تواند اسهال را درمان کند؟

تحقیقات انجام شده نشان می دهد سرکه سیب خاصیت ضد میکروبی دارد و می تواند باکتری ای کولی را نابود سازد. با اینحال سرکه سیب می تواند برخی از باکتری های روده که برای هضم مفید هستند را هم از بین ببرد. اینکار باعث تحریک روده می شود و به اسهال منجر می گردد. این تحقیق در آزمایشگاه انجام شده است. به همین خاطر نتایج آن در افراد مختلف خواهد بود. شواهد موجود نشان می دهد سرکه سیب می تواند خالی شدن شکم را به تاخیر بیندازد. اگر فردی اسهال داشته باشد سرکه سیب می تواند فرآیند هضم را کندتر کند و به مدفوع زمان دهد قبل از خروج از بدن سفت تر شود. برای بررسی مزایای احتمالی سرکه سیب بر روی اسهال به تحقیقات بیشتری نیاز است و هنوز به وضوح معلوم نیست این سرکه می تواند درمان خوبی برای اسهال باشد یا خیر.

 

سایر عوارض جانبی احتمالی سرکه سیب

سرکه سیب خاصیت اسیدی دارد و نباید بدون رقیق شدن مصرف گردد. شما می توانید یک قاشق چایخوری از سرکه سیب را به یک لیوان آب اضافه کنید. نوشیدن سرکه سیب رقیق نشده در طولانی مدت باعث اسیب به مینای دندان می شود. فردی که دیابت و گاستروپارزی دارد بهتر است از مصرف سرکه سیب خودداری کند. گاستروپارزی اختلالی است که مانع از خالی شدن محتوای شکم می شود. سرکه سیب می تواند با برخی از داروهای تجویزی نیز تداخل داشته باشد. اگر فردی دارویی مصرف می کند باید قبل از به کار بردن سرکه سیب با پزشک خود مشورت نماید.

سرکه سیب به شکل قرص در فروشنده های آنلاین وجود دارد اما این محصولات توسط اداره بهداشت تایید نشده اند.

 

سایر عوارض جانبی احتمالی سرکه سیب

سایر روش های موجود برای درمان اسهال

اگر فردی با اسهال مواجه شده است باید آب زیادتری بنوشد. اسهال معمولا بعد از دو الی چهار روز بدون درمان بهبود پیدا می کند. در این شرایط باید آب زیادی نوشیده شود زیرا اسهال باعث دهیدراسیون می شود. نشانه های اسهال در برگیرنده گرفتگی شکمی و دمای بالای بدن است. فرد می تواند برای درمان این نشانه ها از داروهای بدون نسخه همچون ایبوپروفن استفاده کند. داروهای موجود برای اسهال می توانند طول و شدت نشانه ها کنترل کنند اما نمی توانند به طور کامل اسهال را متوقف سازند. محلول های آبی موجود نیز می توانند دهیدراسیون موجود در بدن را درمان نمایند. این ها از شکر، نمک و مواد معدنی که در آب حل شده اند تشکیل گشته اند. این درمان ها ممکن است برای کودکان کم سن و سال مفید نباشند. نوزادان زودتر از سایر افراد با کمبود آب در بدن مواجه می شوند. پس آب بیشتری به آن ها بدهید. اگر نشانه های دهیدراسیون بروز کرد باید با پزشک مشورت کنید. اگر موارد زیر در فرد وجود داشت باید به دنبال درمان پزشکی باشید:

– اسهال بیش از 5 روز طول کشید
– علاقه ای به خوردن غذا نداشتید و وزنتان کاهش پیدا کرد
– حس بیماری داشتید
– در مدفوع خون مشاهده کردید یا مدفوع بودار و تیره داشتید
– اخیرا در بیمارستان بستری بوده اید.

اسهال معمولا به خاطر عفونت ایجاد می شود. برای پیشگیری از انتشار عفونت نکات زیر را رعایت کنید:

– دستان خود را به طور کامل بعد از دستشویی شستشو دهید
– توالت خود را تمیز نگه دارید
– حوله و سایر موارد را با دمای بالا بشویید
– از به اشتراک گذاشتن قاشق و چنگال پرهیز کنید.

 

نتیجه گیری

سرکه سیب درمان پزشکی نیست و ممکن است مصرف آن در برخی از افراد عوارض جانبی در پی داشته باشد. اگر قصد مصرف آن را دارید بهتر است با یک لیوان آب رقیق نمایید. اگر فردی بعد از مصرف سرکه سیب عوارض جانبی همچون اسهال را داشت بهتر است با پزشک مشورت کند. برای بررسی اثرات و مزایای احتمالی سرکه سیب باید تحقیقات بیشتری انجام شود . اسهال را معمولا با استراحت در منزل و نوشیدن مایعات بسیار می توان درمان کرد.